SXSW: Duffy is perfect

Iedere ruimte doet tijdens SXSW dienst als podium. Zo ook de achtertuin van de French Legation, een villa waar de vertegenwoordiger van Frankrijk woonde in de tijd dat Texas nog een republiek was. Hier spelen 's middags een stuk of tien bands, waaronder grootheden als J. Mascis (Dinosaur Jr.) en Thurston Moore (Sonic Youth) en beloftes als Noah and The Whale en Laura Marling. Ook het Britse Lightspeed Champion is van de partij en geeft een akoestisch optreden. Het publiek ontvangt hun vrolijk kabbelende indiepop, die goed in elkaar zit, met veel enthousiasme. Sons and Daughters maakt met matige uitgevoerde en totaal misplaatste garagerock abrupt een eind aan de reeks van rustige concerten. Jammer want het was zo'n relaxed feest. [Volledige festivalbespreking]

SXSW: Hete zomernacht in Texas

Op de heetste avond van het jaar speelt de allerheetste band van het moment in Antone's. De stoep ziet zwart van de mensen en de portier van de befaamde bluesclub overweegt 911 te bellen. Hoewel Amerikanen doorgaans netjes in de rij wachten, ontstaan nu benauwde situaties op 5th Street. Drie uur wachten om vanuit de deuropening een glimp op te vangen van het bewierookte Vampire Weekend [foto boven] lijkt de normaalste zaak van de wereld. Alleen acteur Steve Buscemi mag zo doorlopen. De bandleden van Vampire Weekend blijven relaxed onder alle aandacht en verkeerchaos. In het sfeervolle Antone's werken de vier jongemannen uit New York zich in het zweet. Meteen valt op dat deze populaire band kiest voor een sobere aanpak, zonder Afrikaanse invloeden waarover de muziekpers rept. Live wordt duidelijk dat Vampire Weekend eerder in de voetsporen treedt van hippe gitaarbands als The Strokes en Franz Ferdinand. [Volledige festivalbespreking]

SXSW: Sombermannen en vredesduiven

Het tuinfeestje van label Secretly Canadian lijkt aanvankelijk een samenspanning tussen sombermannen en nihilistische gitaarrockers, totdat een Scandinavische singer-songwriter roet in het eten gooit met aandoenlijke knuffelpop. Hoewel het gros van de Amerikanen niet eens zijn geboorteland Zweden op de kaart kan aanwijzen, planten drommen meisjes zich rond het buitenpodium van Mohawk, om de vriendelijke Jens Lekman van dichtbij te bewonderen. Je zou denken dat zijn frivole handgebaren, iele keelgeluiden en schattige popliedjes stoere mannen verjagen. Niets is minder waar: ook getatoeëerd, behaard en nors kijkend volk danst even liefelijk op Lekmans mierzoete muziek. Je kan alleen vraagtekens zitten bij die ietwat overdreven, bijna kerkelijke blijdschap die constant aanwezig is. [Volledige festivalbespreking]

SXSW: Austin bruist

Met meer dan 1.500 bands verspreid over zeventig podia is South by Southwest (SXSW) in Austin, Texas het grootste muziekfestival ter wereld. Het uitstippelen van je muziekroute is bijna een onmogelijke opgave. En alsof 1.500 bands in vijf dagen niet genoeg is, zijn er voorafgaand aan SXSW nog tal van optredens. Zo kan je in Nuno's, gelegen op 6th Street, iedere avond de 94-jarige blueslegende Pinetop Perkins aan het werk zien. Op een willekeurig ander moment sta je oog in oog met countrybands als Two Cow Garage en The Drams. [Volledige festivalbespreking]