Mania 30

Sinds vandaag is de eindejaarslijst van winkelketen Plato online te bewonderen. De lijst is samengesteld door winkelpersoneel uit het hele land en schrijvers van de Mania, zoals ondergetekende.

Buitenlandse festivals in 2007

Op Iceland Airwaves ’07 heb ik verreweg de meeste bandjes ontdekt, zoals de Amerikaanse puberrockband Smoosh en het geflipte Khonnor. In Reykjavik was ik verder onder indruk van IJslandse eigenzinnige geesten als Rökkurró, Valgeir Sigurðsson en de kersverse eenmansformatie The Diversion Sessions. De optredens van Grizzly Bear en lokale troetelberen Seabear vielen een tikkeltje tegen. Grizzly Bear ontdekte overigens al op een natte en modderige editie van het Roskilde Festival. Op dit Deense festival waren ook de Annuals een openbaring en zag ik onvergetelijke optredens van oudgedienden als Roky Erickson en Wilco. Maar de Stax Revue op SXSW was toch wel het absolute hoogtepunt van dit jaar.

Eindejaarslijstje 2007

Een heugelijke dag. Na lang wikken en wegen, passen en meten en schrobben en tobben heb ik mijn eindejaarslijstje gereed! 2007 als muziekjaar krijgt van mij slechts een mager zesje.

1. Beirut – The Flying Cup Club
2. Malcolm Holcombe – Not Forgotten
3. Politics – Hands off My Riot
4. Jeff Kanzler – Black Top Road
5. Bill Callahan – Woke on a Waleheart
6. Michael Hurley – Ancestral Swamp
7. Davie Lawson – Konichiwa?
8. Dolorean – You Can’t Win
9. Justin Rutledge – The Devil on a Bench in Stanley Park
10. Porter Wagoner - Wagonmaster

Lijstjestijd

Als het einde van het jaar nadert, worden muziekjournalisten altijd een beetje zenuwachtig. November is lijstjestijd! Voor de Mania van Plato heb ik reeds mijn top drie ingestuurd. Voor KindaMuzik moet ik er nog een stuk of zeven platen bij bedenken. Ieder jaar kies ik voor de albums (of dvd’s) die ik gevoelsmatig het meest heb gedraaid. The Flying Cup Club van Beirut springt er onmiddellijk uit. Een tweede en derde plek zijn respectievelijk voor ietwat obscure albums van de onvolprezen Malcolm Holcombe en het Rotterdamse Politics gereserveerd. Natuurlijk wil ik ook het Concert van het Jaar niet voor me houden. Of gaan Chuck Berry en Van Morrison dit optreden misschien nog overtreffen?

Beirut

De Plaat van het Jaar is voor mij de nieuwste Beirut. En dat is opmerkelijk. Zijn optredens op SXSW en Roskilde zijn me nauwelijks bijgebleven en zijn debuut kon me destijds ook niet helemaal bekoren. Maar The Flying Cup Club raakt me als geen andere plaat in 2007. En daarom is het album Plaat van het Jaar en ben ik morgen in Paradiso. Als Beirut weer net iets te feestelijk gaat spelen, zoals op Roskilde, kan ik altijd nog terecht bij de immer ingetogen en troosteloze countryrock van Great Lake Swimmers in de kleinere bovenzaal.