Mariee Sioux

Phosphorescent

Jason Kleinberg

The Mountain Goats

Ruim 10 jaar maakt beroepstreurwilg John Darnielle onder de illustere band naam The Mountain Goats venijnige folkmuziek. Hoewel een groot aantal van de songs ditmaal door slasherfilms en soortgelijke duistere pulp is geïnspireerd, gaat Heretic Pride vooral verder waar rijkelijk gearrangeerde indiepopalbums als The Sunset Tree en het veelzeggend getitelde Get Lonely ophouden. Wie het uitgeklede en flink rammelende werk van weleer wil horen, komt slechts aan zijn trekken met het vanuit de tenen gezongen ‘So Desperate’. Maar wie hier door de strijkorkestjes heen prikt, begrijpt snel dat John Darnielle nog steeds een briljante songschrijver is, uniek in zijn soort.

Hayden

Band of Horses

Soms mis zelfs ik iets. Maar als ene Hank Williams bijna 40 jaar na zijn dood pas in huize Midnight Cowboy arriveert, dan mag de Band of Horses nog enigszins van geluk spreken. Om maar eens met een akelig cliché te eindigen: beter laat dan nooit!

Joan Baez

Vrouwen. Ik heb er wel iets mee. Zolang ze maar lekker treurig klinken. Neem nou Joni Mitchell. Blue is de perfecte liefdesverdrietplaat. Fascinerend is ook dat ze haar persoonlijke leed in het decor van de oorlog in Vietnam weet te plaatsen. In die roerige tijd zijn veel mooie cd’s verschenen. Hoewel ze totaal niet mijn type is en ik niet zonodig alles van haar moet hebben, houd ik ook erg van Joan Baez. Haar eerste plaat Diamonds & Rust verscheen een paar jaar later en telt voornamelijk opvallende covers, zoals ‘Fountain of Sorrow’ van Jackson Browne, de echtscheidingballade ‘Simple Twist of Fate’ van haar vriendje Bob Dylan en ‘Hello in There’ van de onvolprezen countryzanger John Prine. Diamonds & Rust is enerzijds een opmerkelijk conservatieve folkplaat. Maar de (jazz)muzikanten die op deze plaat meespelen en de onwaarschijnlijk mooie zangstem van Joan maken het verschil. Diamonds & Rust is wat je noemt een tijdloze plaat.

Grizzly Bear

Dan Fogelberg R.I.P.

Daniel Johnston

Over outsiders gesproken: al geruime tijd circuleert er een hoogst interessant filmpje op het Internet, met in de hoofdrol de manisch-depressieve colajunk Daniel Johnston. In een Engelse taxi zingt de Texaanse zanger, liedjeschrijver en cultheld het geweldige 'Grievances', dat in de oorspronkelijke versie te vinden is op het onmisbare The Early Recordings, Vol. 1 (deel twee is - spijtig genoeg - nog niet gesignaleerd).

Jim Lauderdale

Zou Jim Lauderdale in een dronken bui een weddenschap hebben afgesloten om in korte tijd zoveel mogelijk albums uit te brengen? Of zit de duvel hem op de hielen, zoals hij in 'Chances' zingt? Wie o wie zal het zeggen? [Volledige albumbespreking]

Toegegeven: Jim Lauderdale wil nog wel eens flirten met countryclichés en soms iets over de sentimentele schreef gaan, zoals met titels als ‘I Met Jesus in a Bar’ van het album Country Super Hits Vol. 1 en de kleurrijke kostuums in zijn videoclips. Maar eerlijk gezegd vind ik dat niet eens zo heel erg. Op zijn nieuwe plaat gaat het er weer net iets ruiger aan toe, hoewel hij natuurlijk trouw blijft aan tradities.

Scout Niblett

Op zaterdag 15 december speelt Scout Niblett op het bijna uitverkochte en tweedaagse State-X New Forms. Op de nieuwe prachtige cd This Fool Can Die Now van de Engelse zangeres is bovendien Bonnie ‘Prince’ Billy veelvuldig te horen. Het nummer 'Kiss', waarvan ook een videoclip op Internet is te vinden, is een aardig visitekaartje van het album.

Seabear

Erg jammer dat Reykjavik to Rotterdam zonodig tegelijkertijd met Crossing Border moet worden georganiseerd. Ik had graag nog eens Rökkurró en Seabear live gezien. Inmiddels heb ik alweer heimwee naar het prachtige IJsland gekregen. De tweede videoclip van Seabear is overigens zojuist verschenen.

Great Lake Swimmers

De derde langspeelplaat van Great Lake Swimmers, genaamd Ongiara, staat vooralsnog slechts in de schaduw van het vorige, magistrale album Bodies and Minds. Afgelopen weekeinde zag ik de groep rondom Tony Dekker in Amsterdam en Den Haag. Live maakt de groep nog steeds indruk, hoewel het pas echt spannend is als Tony Dekker alleen op het podium staat. De zanger attendeerde me op de allereerste videoclip van de Canadese groep.

Beirut

De Plaat van het Jaar is voor mij de nieuwste Beirut. En dat is opmerkelijk. Zijn optredens op SXSW en Roskilde zijn me nauwelijks bijgebleven en zijn debuut kon me destijds ook niet helemaal bekoren. Maar The Flying Cup Club raakt me als geen andere plaat in 2007. En daarom is het album Plaat van het Jaar en ben ik morgen in Paradiso. Als Beirut weer net iets te feestelijk gaat spelen, zoals op Roskilde, kan ik altijd nog terecht bij de immer ingetogen en troosteloze countryrock van Great Lake Swimmers in de kleinere bovenzaal.

The Pierces

Een poosje terug schreef ik een tamelijk lovende recensie over de nieuwe plaat van The Pierces. Een paar dagen geleden werd ik zomaar gebeld door iemand van 3voor12, om nog eens iets te vertellen over mijn affaire met die twee bloedmooie dames uit Alabama, die nu in het hippe deel van New York wonen. Als ik eens iets positief over een cd van lelijke vent schrijf, word ik nou nooit uit bed gebeld. In ieder geval staat dit leuke bandje morgenavond in Club3voor12. Ook de Haagse rockers van Venus Flytrap zijn dan in hetzelfde programma te bewonderen.